E rëndësishme është që flijimi të pranohet

Në emër të Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit

_____ 

"O Allah, lutu mbi zotërinë tonë Muhamed,
Hapësin e asaj që ishte mbyllur,
Vulën e asaj që erdhi më parë,
Ndihmësin e së Vërtetës përmes së Vërtetës,
dhe Udhëzuesin në rrugën Tënde të drejtë.
Dhe mbi familjen e tij,
sipas vlerës së tij të madhe dhe madhështisë së gradës së tij.”

_____ 

Thuaj: “Nëse me të vërtetë e doni Allahun, atëherë më ndiqni mua, Allahu do t’ju dojë.”

(Kuran Al'Imran 3:31)

_____ 

"Ju me të vërtetë keni tek i Dërguari i Allahut një shembull të shkëlqyer." 

(Kuran Al-Ahzab 33:21)

_____ 

"Merrni atë që ju jep i Dërguari dhe hiqni dorë nga ajo që ju ndalon.”

(Kuran Al-Hashr 59:7)

_____ 

Fjalët e Sejidina Shejh Ahmed Tizhani (Allahu e shenjtëroftë sekretin e tij të çmuar) janë :

“Gjdo hapje, dritë dhe ngritje shpirtrore arrihen vetëm përmes ndjekjes së sinqertë të të Dashurit (paqja dhe bekimet qofshin mbi të).”

“E gjithë e mira qëndron në ndjekjen e Sunetit, dhe e gjithë e keqja qëndron në shmangien prej tij.”

“Çdo rrugë që nuk të çon në ndjekjen e Profetit (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) është një rrugë humbje".

_____  

E rëndësishme është që flijimi të pranohet.

Allahu, Më i Larti, thotë:

"Allahu pranon vetëm nga të devotshmit. "
Surja El-Ma'ide, ajeti 27

_____ 

Profeti i dashur Muhamed (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) tha:

“Vërtet, Allahu nuk i shikon trupat ose pamjet tuaja,
por Ai shikon zemrat dhe veprat tuaja.”

Transmetuar nga Muslim

Dhe ai (paqja dhe bekimet qofshin mbi të) tha gjithashtu, duke treguar gjoksin e tij fisnik:

“Devotshmëria është këtu.”

Transmetuar nga Muslim

_____ 

Pasi Allahu krijoi Ademin dhe gruan e tij, Evën, fëmijët e tyre u rritën në tokë nën mësimin e babait të tyre, duke mësuar të adhuronin Allahun, t'i bindeshin Atij dhe të jetonin sipas udhëzimeve të Tij.

Midis fëmijëve të tyre ishin dy vëllezër: Habili dhe Kabili.
Njëri kishte një zemër të butë, të sinqertë dhe të devotshme.
Tjetri tashmë e lejoi xhelozinë dhe krenarinë të zinin rrënjë në shpirtin e tij.

Në atë kohë, kur lindte një mosmarrëveshje, ata kërkonin gjykimin e Allahut.
Dhe midis shenjave të pranimit hyjnor ishte flijimi. 

Çdo vëlla duhej t’i ofronte diçka Allahut.

Habili, i cili ishte bari, zgjodhi nga kafshët më të mira në kopenë e tij.
Ai shqyrtoi delet e tij, pastaj zgjodhi më të mirën, më të shëndetshmen, më të bukurën.
Sepse zemra e tij dëshironte t’i ofronte Allahut atë që donte.

Sa i përket Kabilit, i cili punonte tokën, ai morri të korra me cilësi të dobët, prodhime mesatare që as nuk i dëshironte për vete.
Gjesti i tij ishte i jashtëm, por zemra e tij ishte e zhveshur nga sinqeriteti.

Dy flijimet u vendosën.

Pastaj erdhi një shenjë nga qielli.

Një zjarr zbriti dhe përpiu ofertën e Habilit.
Flijimi i tij u pranua.

Por oferta e Kabilit mbeti aty ku ishte.
U refuzua.

Pastaj xhelozia i dogji zemrën.

Në vend që ta korrigjonte qëllimin e tij dhe të kthehej me përulësi tek Allahu, ai e shikoi vëllanë e tij me urrejtje.
I tha:

"Do të vras ​​me siguri."

Por Habili u përgjigj butësisht dhe me frikë nga Allahu:

"Allahu pranon vetëm nga të devotshmit."

_____ 

Problemi nuk është flijimi...

Problemi është një zemër e pastër e kthyer drejt të Vërtetit.

Sa njerëz kanë ofruar shumë,
por oferta e tyre është refuzuar…

Dhe sa të tjerë kanë ofruar pak,
por është pranuar nga Allahu,
dhe është bërë e jashtëzakonshme në sytë e Tij.

Sepse ajo që ka rëndësi nuk është madhështia e dukshme e flijimit,
por sinqeriteti i zemrës që e shoqëron atë.

Allahu nuk shikon format apo pamjet e jashtme,

por Ai shikon zemrat dhe qëllimet.
 

Flijimi i pranuar është ai që lind nga:

një zemër e sinqertë,

një qëllim i pastër,

një zemër e kthyer drejt Allahut,
 

një përputhje me urdhrat e Allahut,

dhe një veprim pa mburrje.

Ndonjëherë një lot i vetëm i pranuar vlen më shumë se male me vepra të mira.

Ndonjëherë një vepër e vogël dhe e fshehur bamirësie tejkalon shpenzimet e mëdha të bëra për t'u parë.

Ndonjëherë një sexhde e thjeshtë dhe e sinqertë ngre më shumë sesa një vepër adhurimi e gjatë dhe e zbrazët nga zemra.

Thelbësore, pra, nuk është:

"Sa ke dhanë?"

Por përkundrazi:

"Për kë ke dhanë?"

"Me çfarë zemre?"

"Dhe a e pranoi Allahu?"

Flijimi vërtet i pranuar është ai që buron nga një zemër e pastër,
e lirë nga krenaria,
e lirë nga mburrja,
dhe tërësisht e drejtuar drejt të Vërtetit.

_____

Pastaj Habili shtoi se nuk do ta ngrinte dorën kundër vëllait të tij, sepse i frikësohej Allahut.

Por xhelozia e verboi Kabilin.

Shpirti i tij e bëri krimin të dukej tërheqës.

Kështu që ai vrau vëllanë e tij.

Kjo ishte vrasja e parë në tokë.

Dhe kur pa trupin e pajetë të vëllait të shtrirë para tij, mbeti i habitur.

Ai as nuk dinte çfarë të bënte me trupin.

Pastaj Allahu dërgoi një korb që gërvishti tokën për t'i treguar se si ta varroste vëllanë e tij.

Në atë moment, pendimi i hyri në zemër, por vetëm pasi krimi ishte kryer.

_____ 

Një mësim për të gjithë njerëzimin

Kjo histori nuk është thjesht një tregim i lashtë.

Është një pasqyrë për të gjithë njerëzimin.

Na mëson:

se pranimi varet nga devotshmëria;

se xhelozia mund të shkatërrojë një shpirt;

se veprat e pasinqerta refuzohen;

dhe se një zemër e pastër është më e çmuar për Allahun sesa pamjet e jashtme të mdhaja.

Kjo është arsyeja pse njerëzit e besimit nuk pyetën thjesht:

"A kemi vepruar?"

Por ata qanë duke pyetur:

"A është pranuar vepra jonë?"

Paraardhësit e devotshëm kishin më shumë frikë nga refuzimi i veprave të tyre sesa gëzoheshin që i kryenin ato.
Sepse vepra e pranuar është thesari i vërtetë.

Dhe Ali ibn Abi Talib thoshte:

"Mos e shiko veprën, por shqetësohu të dish nëse është e pranuar."

_____

O Allah, na jep sinqeritet, pranim dhe pastërti zemre.

_____

"O Allah, lutu mbi zotërinë tonë Muhamed,
Hapësin e asaj që ishte mbyllur,
Vulën e asaj që erdhi më parë,
Ndihmësin e së Vërtetës përmes së Vërtetës,
dhe Udhëzuesin në rrugën Tënde të drejtë.
Dhe mbi familjen e tij,
sipas vlerës së tij të madhe dhe madhështisë së gradës së tij.”

_____ 

Shërbëtori i varfër i Allahut dhe dishepulli i Shejh Ahmed Tizhani (Allahu e shenjtëroftë sekretin e tij të çmuar)
Shejh Muhamed El Mansur El Muhiedin Tizhani  

Burimi: https://tidjaniya.com/fr/limportant-est-que-le-sacrifice-soit-accepte/